شیوا محمدی
شیوا محمدی

  • تاریخ عضویت: 1396/07/21
  • آخرین زمان حضور : ‫۱ ماه قبل، دو شنبه ۱۴ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۳۰
  • بازدید از پروفایل : 106

گزارش خطا

علت گزارش برای را بنویسید


حقوق برنامه نویس چقدر است؟

گزارش

وقتی کسی سوال میکند ” حقوق برنامه نویس چقدر است ” معمولا با جوابهای سلیقه ای و مختلفی روبرو میشود. اکثر این جوابها متعصبانه و با اطلاعات کم داده میشوند. در این مقاله به شما توضیح خواهیم داد که حقوق برنامه نویس چقدر است و تابع چه متغبرهایی است.

من در بین برنامه نویسان و حتی دوستان برنامه نویس خودم، این موضوع را زیاد میشنوم که کار برنامه نویسی را با برنامه نویسی در کشورهای خارجی مقایسه میکنند. همیشه به این دوستان میگویم که مشکل از مدیران نیست که حقوق برنامه نویسان ایرانی کم است. در کشوری که قانون کپی رایت وجود ندارد، زنجیره تولید و ارائه نرم افزار، بسیار ضعیف خواهد بود و درآمدهای مبتنی بر IT افت شدیدی خواهند داشت. وفتی من و شمایی که کارمان برنامه نویسی است، از این همه نرم افزار کرک شده استفاده میکنیم، قطعا باید این مطلب را بدانیم که صنعت نرم افزار، بدون وجود قانون کپی رایت، صنعتی ضعیف خواهد بود و پتانسیل درآمدزایی آن، در حدی که باید باشد نیست.

این موضوع در کنار تمام ضعف های مدیریتی و باند بازی ها و سایر مشکلات تولید و ارائه نرم افزار، این صنعت را دچار ضعف کرده. اما شکی نیست که این صنعت آینده شدیدا روشنی دارد. بگذریم. برویم به سراغ آمارها:

حقوق برنامه نویس چقدر است ؟

برای اینکه سلیقه ای و بدون مدرک صحبت نکرده باشیم، آمار ارائه شده از طرف سایت Iran Talent در سال ۱۳۹۴ را ملاک صحبت هایمان قرار میدهیم:

همانطوری که در تصویر مشحص است، دریافتی برنامه نویس های آماتور معمولا زیر ۳ میلیون است. این مبلغ معمولا در بازه ۸۰۰ هزار تا یک میلیون و دویست قرار دارد.

نکته بسیار مهم اینکه سابقه کار حرفه ای شما، در حقوق و استخدامتان نقش موثری دارد. این آمار کاملا مشخص است و نیاز به توضیحات اضافه تری نیست.

چشم انداز شغل برنامه نویسی

در شغل برنامه نویسی دو نکته بسیار مهم وجود دارد:

  1. شما قرار نیست برنامه نویس باقی بمانید!!! واقعیت این است که یک برنامه نویس نمیتواند چندین سال متوالی کد نویسی کند. پس باید حیطه کاری اش را به سمتی ببرد که مدیریت شده تر کار کند. یک پیشنهاد دوستانه. یک اقیانوس به عمق بیست سانتی متر نباشید. مهارتهایتان را به سمتی هدایت کنید که با تجاربی که کسب میکنید، بتوانید پروژه های نرم افزاری را سرپرستی یا مدیریت کنید. آینده کار شما باید به سمت مدیریت و ارائه راهکار باشد. نه کدنویسی صرف
  2. حواستان به تکنولوژی ها باشد. در طول کارتان یک نکته مهم را خواهید دید. افرادی به گروه شما اضافه میشنوند که به واسطه تکنولوژی ها، در نقطه شروع از شما جلوتر هستند. پس چه چیزی شما را از آنها متمایز میکند؟ در ادامه برایتان توضیح میدهم.

تجربه ها برگ برنده شما هستند

یک داستان واقعِ: چند سال پیش وقتی که تمام دوستان و همکارانم برای کار با دیتابیس از روش های دستی ADO استفاده میکردند، به فکرم رسید که برای جلوگیری از این همه کار تکراری، یک ORM حرفه ای بسازم. ORM را ساختم و مدت ها از آن استفاده کردم. اما وقتی مایکروسافت، Entity Framework را به بازار ارائه کرد و مبتدی ترها آن را یاد گرفتند، در نقطه شروع از من جلوتر بودند. شاید هیچ کدام از آنها نتوانند یک ORM به قدرت من بسازند اما مگر مهم است؟ Entity Framework از ORM من قوی تر است! پس جدیدترها کدنویس های بهتری هستند. اما پیزی که به من کمک میکند، تجارب برنامه نویسی من هستند. برای مثال شاید کمتر برنامه نویس مبتدی ای باشد که بداند دیتابیس را باید چطور طراحی کرد تا بتوانیم فاکتورهای فروش را به بهترین روش در آن ذخیره کنیم و یک عالم مثال های دیگر.

منبع

شیوا محمدی

پسندیده شده توسط: شهرام برزنی , علی بهمن , حمیددواچی , مجید مرادی

مزخرفاتی از جنس برنامه نویسی!

گزارش

دنیای آی تی ایران بیمار است. خیلی بیمار. آنقدر که گاهی به سرم میزند این حیطه را رها کنم. اما بعد یادم می افتد که فقط همین کار را بلدم. در خیابان راه میروم. روی تیر چراغ های برق پر است از آگهی های خنده دار و حرص دهنده. “طراحی سایت. صفحه اول گوگل. ۱۰۰ هزار تومان!!!”

اعصابم خرد میشود. میروم سراغ وبگردی. باز هم آگهی ها به چشمم میخورد. “طراحی سایت با ۳ کلیک!!!”. چند وقت پیش برای بستن یک قرارداد سئو، به یک کارخانه رفته بودم. مدیر کارخانه حرفی زد که سرم سوت کشید و جوابش را با بی احترامی دادم. به ما گفت: “متاسفانه در صنف شما همه گشنه هستن و دنبال این هستن که یه پولی از آدم بکنن!!!”

خیلی به این موضوع فکر کرده ام که مشکل دنیای IT کجاست که اینقدر ذلیل و بدبخت شده است؟ که احترام ما تا این حد پایین آمده است که یک سری بی سواد به خودشان اجازه بدهند با ما اینطور صحبت کنند!

امروز یک سایت را دیدم که مطالبش را برای شما هم میگذارم تا کمی بخندید – عادت به تمسخر کسی ندارم اما این دوست عزیزمان حقیقتا باید مسخره شود تا بازار کارمان را اینقدر نابود نکند-. و اما قسمتی از مقاله این دوست عزیز:

“پدر سئو ایران کیست؟ این روزها بر سر اینکه پدر سئو ایران چه کسی است دعواست اما کسی حاضر نیست وظیفه ی مادری آن را بر عهده گیرد. سئو پدر ندارد و هر کسی می تواند این ادعا را داشته باشد ولی حقیقت آن است که سئو یتیم است.”

به نظر من مشکل از اینجا آب میخورد که بازار کار ما، به ابزار و سرمایه احتیاجی ندارد و هر بی سوادی که یک دستگاه کامپیوتر داشته باشد،میتواند وارد میدان شود و محصولات به دردنخورش را به دیگران بیندازد! اینطور میشود که یک بی سواد محترم – خواستم بنویسم برنامه نویس، اما این افراد برنامه نویس هم نیستند- چند تا برگه A4 پرینت میکند که با ۱۰۰ هزار تومان طراحی سایت انجام میدهد!!! یک سری بی سوادتر، این محصولات ۱۰۰ هزار تومانی را میخرند و بعد داد و هوارشان میرود بالا که آااااییی این صنف IT کلاه بردارند.

من در شرکت های زیادی کار کرده ام. نمیدانم چرا در این کشور، حجم مدیران بی سواد دارای اعتماد به نفس کاذب، تا این حد زیاد است. تمام محصولات نرم افزاری این کشور با چالش روبرو هستند و هیچ کس شک نمیکند که یک جای کار میلنگد.

ابزارهای مفت! سرطان برنامه نویسی

متاسفانه در این کشور قوانین کپی رایت معنایی ندارد. ما همه چیز را نصفه و نیمه و در حد افراط و تفریط استفاده میکنیم. خاطرم هست مهران مدیری در ابتدای هر قسمت از قهوه تلخ، التماس میکرد که جان من کپی نکنید. و بعد رگ فرهنگی مردم باد میکرد که نباید کپی کنیم. باید کپی رایت را رعایت کنیم. و هیچ کس از جناب مهران مدیری نمیپرسید که، آقای محترم، چرا نصف هر کدام از CD ها را با تبلیغات پر میکنید؟ آیا ما باید پول بدهیم و تبلیغات شما را بخریم؟ یا اینکه داریم برای قهوه تلخ پول میدهیم؟ بگذریم.

نبود کپی رایت، ابزارها را به طور رایگان در اختیار هر بی سوادی قرار داده است. و از آنجا که ادعاهای کاذب ما ایرانیها انتهایی ندارد، همه ما ادعا داریم طراح سایت هستیم یا برنامه نویسیم. تا امروز در شرکت هایی که کار کرده ام، حداقل ۲۰ برنامه نویس وب پر ادعای دات نت را دیده ام که اصلا نمیدانسته اند IIS چیست! فکر میکرده اند MVC یک زبان برنامه نویسی است! اگر ویژوال را از آنها بگیریم، یک پروژه هم نمیتوانند بسازند.

این ابزارها خوبند. شکی نیست. اما در خیلی از موارد باعث شده اند افرادی با اطلاعات سطحی، در قراردادهایی که اصلا در حد و اندازه شان نیست – به لطف باندبازی – سهم بگیرند. یک محصول افتضاح تحویل بدهند و این تفکر را به وجود بیاورند که مهندسان IT کلاهبردارند!

این اطلاعات ناکافی،خصوصا در میان برنامه نویسان دات نت و CMS کارها،بیشتر به چشم میخورد. من خودم دات نت کار هستم اما باید اعتراف کنم، برنامه نویسان PHP به دلیل نداشتن ابزاری مثل ویژوال استودیو، سطح معلومات پایه بالاتری دارند.

از طرف دیگر با حجم شطحیاتی روبرو هستیم که متاسفانه گاهی آنها را از حرفه ای ها هم میشنویم. بعضی از ما طوری از دات نت یا جاوا یا PHP طرفداری میکنیم و با بقیه سر جنگ داریم که انگار خودمان این زبانها را نوشته ایم. از یک طرف هم امثال همان دوستانی که IIS را نمیشناسند هم به این لشکرکشی اضافه شده اند و پشت سر بقیه صف آرایی کرده اند.

دانشگاه؟!

دانشگاه بد نیست. میشود از آن چیزهایی را یاد گرفت. اما متاسفانه خیلی از کسانی که مدرک های به درد نخور یک سری از دانشگاه ها را دارند، دچار این توهم شده اند که واقعا مهندس هستند و این مملکت جلوی پیشرفت آنها را گرفته! چه عرض کنم.

 

بگذریم. فقط میتوانم بگویم دنیای IT بیمار است. بیماری ای که مطمئن نیستم به این زودی ها خوب شود. من و شما نمیتوانیم واکسن این مریضی باشیم. اما لااقل سعی کنیم جزو میکروب های آن نباشیم دوستان خوبم.

منبع

شیوا محمدی

پسندیده شده توسط: شهرام برزنی , سجاد رفیعی هنر , فرشاد , علی بهمن , حسنعلی نیکنام , حمیددواچی , مجید مرادی , محمدرضا ناصری

خطر ایده آل گرایی در برنامه نویسی

گزارش

 

آیا شما از دسته برنامه نویسانی هستید که پروژه ها را با انگیزه شروع میکنید اما هرگز به پایان نمیرسانید؟ آیا پروژه شما آنقدر سخت و سنگین میشود که در وسط کار، از انجامش نا امید میشوید؟ باید بدانید این مشکل تنها مختص شما نیست. تعداد زیادی از برنامه نویسان، به این بیماری دچار هستند. ایده آل گرایی در برنامه نویسی ، خطری است که در کمین خیلی از برنامه نویس ها است.

شاید با این موضوع برخورد کرده باشید که بعضی از برنامه نویسان مبتدی، مسئله ای را که شما با بهترین کیفیت و در زمان طولانی حل کرده اید، در زمانی کوتاه و با کیفیتی پایین تر حل میکنند. بله. کیفییت پایین تر است. اما مگر مهم است؟ مسئله حل شده!

به محصولاتی که تا امروز تولید کرده اید فکر کنید. کدامیک از آنها بدون هیچ تغییری به مشتری تحویل داده شده اند و ۱۰۰% نیازهای او را برطرف کرده اند؟ واقعیت این است که امکان ندارد پروژه ای تولید شود و در همان شروع کار، تمام نیازهای مشتری را برطرف کند. اصولا متدهای برنامه نویسی ای نظیر Agile بر همین اساس تولید شده اند. همین جا است که خطر ایده آل گرایی در برنامه نویسی مشخص میشود.

واقعیت این است که ایده آل گرایی بیش از حد، صورت مسئله را آنقدر بزرگ میکند که انرژی انجام آن را نخواهید داشت.

این مشکل معمولا در برنامه نویسان حرفه ای حادتر و بیشتر است. یکی از دلایل این ایده آل گرایی در برنامه نویسی ،دانش زیاد است. گاهی وقتها آنقدر راه حل های مختلف برای حل یک مسئله بلدیم، که نمیتوانیم تصمیم بگیریم کدام را انتخاب کنیم. پس راه حل چیست؟ چطور باید انتخاب کنیم مسئله را چطور حل کنیم؟

برای حل مسئله ها همیشه چند نکته مهم را مد نظر داشته باشید تا گرفتار ایده آل گرایی افراطی نشوید:

  • مسائل را طوری کدنویسی کنید که اگر بعدا خواستید کدهایتان را ویرایش کنید، به راحتی بفهمید چه کاری کرده اید.
  • بیشتر وقتتان را صرف شناخت و تحلیل مسئله کنید بعد به کدنویسی اقدام کنید. معمولا برنامه نویسان دچار این غرور کاذب هستند که مسئله ای که با آن روبرو هستند، پیش پا افتاده تر از آن است که نیاز به تحلیل داشته باشد.
  • مسئله را از ساده ترین راه حل کنید. اما یک نکته را به خاطر داشته باشید. کد را طوری بنویسید که بعدها یشود آنرا با حداقل هزینه زمانی و مالی، ویرایش کرد. تعادل میان گسترش پذیری و ایده آل گرایی را به مرور درک خواهید کرد.
  • به کاربری کدتان دقت کنید. برای مال اگر در حال ساختن فرم تنظیمات اولیه برنامه هستید که کلا یک بار استفاده خواهد شد، زیاد مته به خشخاش نگذارید.
  • با توسعه تست محور بیشتر آشنا شوید.
  • چرخ ها را از نو اختراع نکنید.
  • به اطرافتان دقت کنید. متاسفانه اکثر برنامه نویسانی که دچار ایده آل گرایی افراطی هستند، محصولات کاربردی زیادی را تولید نکرده اند. برعکس معمولا برنامه نویسان عادی محصول های زیادی ساخته اند.
  • به یاد داشته باشید یک محصول ناقص، بهتر از نداشتن یک محصول است.
  • بهترین محصول های دنیا، در چرخه کار و استفاده شدن توسط مشتری، تکمیل شده اند و هیچ نرم افزاری از روز اول کامل نبوده است.

به هر حال چه از دسته برنامه نویسان حرفه ای هستید یا معمولی، خطر ایده آل گرایی در برنامه نویسی را جدی بگیرید. از افراط در ایده آل گرایی پرهیز کنید.

منبع

شیوا محمدی

پسندیده شده توسط: شهرام برزنی , علی کشوری , سهیل علیزاده , علی بهمن , سجاد رفیعی هنر
ثبت نام ورود